HLWM viert IDAHOT met fietstocht en regenboogvlag hijsen

Boven op het klaverblad.

Hey, jullie allen. Van harte geproficiteerd met jullie nationale feestdag. Of moet ik zeggen feestweek? Want dat is wat deze week is, de week van IDAHOT, de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. Stonden op onze agenda: een fietstocht van 30 km in en rond Mechelen. En het hijsen van de regenboogvlag aan het stadhuis.

Het waren meer kilometers dan verwacht, de fietstocht ‘de nieuwe mobiliteit in en rond Mechelen’. We hadden 20 kilometer geschat. Het zijn er ongeveer 30 geworden. Anderhalf jaar geleden hebben we dezelfde fietstocht al eens gedaan. Toen waren grote delen van de infrastructuur nog niet klaar. Afgelopen zondag wel.

We reden op fietspaden, fietsostrades en fietsbruggen, door tunnels en boven de grond, op een gedurfd klaverblad voor fietsers. En nog is alles niet klaar. Het fietspad F1 naast het spoor richting Vilvoorde wacht nog op voltooiing. Blijkbaar verzetten sommige eigenaars zich tegen het afstaan van een deel van hun tuin. Het fietspad F3 naar Gent moet er ook nog komen.

Wie is we? We waren met 16: 14 mannen en 2 Finse vrouwen. Met bijtanken-tussenstops in het Vrijbroekpark en op de Vismarkt. We zijn met 7 geëindigd in het restaurant Merad op de Vismarkt. Het smaakt naar meer, al had het ietsjes koeler mogen zijn. Maar zonnecrème factor 30 doet wonderen.

Even uitrusten in het Vrijbroekpark.

Amper twee dagen later, aan de vooravond van IDAHOT, werd de regenboogvlag opgehangen voor het stadhuis en boven op de toren van de Sint-Romboutskathedraal. De ‘hijser’ van dienst was Gabriella De Francesca, de schepen van Gelijke Kansen en Diversiteit. Een 15-tal HLWM’ers en andere mensen keken toe en zagen dat het goed was.

Schepen Gabriella De Francesca hijst de regenboogvlag aan het stadhuis van Mechelen.

35 m/v op HLWM-karaoke

De HLWM-karaoke van vrijdag, de eerste sinds lang, was een voltreffer. 35 m/v zakten er naar de Babbelkroeg voor af. We hebben tot 3 uur in de ochtend gezongen en wat gedanst.

Veel volk vrijdagavond, onder wie ook vijf buitenlandse vrouwen. Twee Finse die in Mechelen wonen en drie Amerikaanse die toevallig een paar dagen in Mechelen op hotel zaten. Zij tekenden voor alle cava die die avond uit de fles, in het glas en door het keelgat verdween. De Amerikaanse dames beloofden komende vrijdag terug te keren.

Het viel op de Grote Markt op dat er ambiance was op de derde verdieping van De Schakel. Twee jonge koppels vonden de weg naar boven en zijn komen meezingen en -vieren.

Wat dat zingen betreft, heb ik veel talen gehoord: Nederlands, Engels, Duits, Frans en Italiaans. Van luisterliedjes over slows tot het luidere werk. De generatiekloof was duidelijk merkbaar.

Misschien moeten we een keer per kwartaal een karaoke programmeren. Want het smaakte afgelopen vrijdag naar meer.

Hieronder wat sfeerbeelden.

Foto’s en tekst: Carl P (9 mei 2022)

 

 

Dit biedt HLWM jou de komende weken en maanden aan…

De lente is aangebroken en de zomer komt langzaam om de hoek piepen. We hebben een heel programma voor je klaargestoomd. Je vindt er ongetwijfeld je gading tussen.

1/ Vrijdag 6 mei in de Babbelkroeg in Mechelen vanaf 21 uur: karaoke. Nederlands, Engels, Frans, Duits, Italiaans, disco, schlagers, slows… We hebben het allemaal. Begin al maar te oefenen. De vorige edities waren successen. Kom je ook even op het podium staan? Solo, duet, trio…

2/ Op zondag 15 mei maken we een fietstocht in en rond Mechelen, waarbij de focus ligt op de nieuwe fietsbruggen, fietssnelwegen, fietsklaverbladen…  We fietsen op, boven en onder de grond. Kortom, de nieuwe fietsmobiliteit rond Mechelen. We maken een tussenstop in de Batteliek in Battel, het nieuwe uithangbord van brouwerij Het Anker (Maneblusser, Carolus…). We vertrekken om 14 uur aan het Van der Valk-hotel in Mechelen.

3/ Op 17 mei ‘viert’ de wereld IDAHOT, de International Day Against Homphobia and Transphobia. De dag waarop we nee zeggen tegen lgbtq+-haat. Onze ‘nationale feestdag’.

Op maandag 16 mei om 18 uur wordt de regenboogvlag – het trotse symbool van wie en wat we zijn – aan het stadhuis gehesen door Gabriella de Francesco, de schepen van Diversiteit en Gelijke kansen van Mechelen.

Mechelen hoopt dat een pak HLWM’ers aanwezig kunnen en willen zijn. Doen we even moeite? Misschien is het weer die dag wel goed en kunnen we nadien met zijn allen een terrasje doen, of samen wat gaan eten.

4/ Op Pinkstermaandag 6 juni gaan we kajakken in de Ardennen. Waar bekijken we nog. Begin juni is vrij vroeg in de zomer, maar we willen vermijden dat er geen water meer is in de rivieren. We doen aan carpooling en gaan nadien samen wat eten.

5/ En het Ardennenweek vindt plaats van vrijdag 9 tot en met zondag 11 september in Vielsalm. Je kunt nog niet inschrijven.

‘Ik ruk toch elke dag, dan kan ik het evengoed opnemen en uitzenden’

Max Lewis: ‘Als je elke ochtend wakker wordt met de schrik van wie heeft me vannacht herkend, dan moet je er niet aan beginnen.’ Foto: Max Lewis.

Shorts, grijze sweater, sportschoenen, getrimd baardje en een heterolook. Niets doet vermoeden dat de 28-jarige Max Lewis uit Antwerpen een amateurpornoacteur is. ‘Ik doe dit puur voor het geld. Niet meer, niet minder.’

In zijn profieltekst op de homodatingsite Grindr zoekt Max Lewis – zijn stage name: ‘kort, vlot bekkend en vooral Engels’ – een man om samen voor OnlyFans amateurhomoporno te maken. Nu doet hij het solo. OnlyFans is de in 2016 gelanceerde Britse website die vooral bekend/berucht is van het (soft)pornoaanbod. Ze telt 130 miljoen gebruikers die kijken, lezen en luisteren naar wat 2 miljoen mensen op de website posten. 

Honderden, waarschijnlijk duizenden van die accounts zijn van Belgen. Het overgrote deel hetero’s, maar toch ook aanzienlijk wat homo’s, zoals Max Lewis. Een nieuwe trend in homoland: het is nog nooit zo makkelijk geweest amateurpornoacteur te worden en er geld mee te verdienen. 

Hoe beland je in de wereld van de (soft)porno, want dat is wat OnlyFans uiteindelijk toch is?

Max Lewis: ‘Ik zocht een financieel extraatje. Ik heb online wat T-shirts verkocht. Maar dat was het niet. Ik ben ermee gestopt. Maar ik had de smaak van een eigen business te pakken. Via via ben ik bij OnlyFans beland, waar ik een eigen business heb opgezet. Dat was in april 2021.’

‘Ik doe dit niet omdat ik exhibitionistische neigingen heb. Ook niet omdat ik kick op het idee dat mensen naar me kijken, zich op mij afrukken. Nee, ik doe het gewoon voor het geld

Vertel eens over die ‘business’ van jou.

Lewis: ‘Dat is, voorlopig nog, softporno op OnlyFans. Ik post berichten en video’s op de website die abonnees in ruil voor geld kunnen bekijken. Ik probeer elke dag/elke paar dagen iets te posten, een foto of een filmpje. Waarom zo regelmatig? Omdat kijkers heel snel hun interesse verliezen als ze geen nieuw materiaal krijgen. Soms maak ik meerdere foto’s van mezelf per dag, of meerdere video’s. Die publiceer ik gespreid over meerdere dagen. Vorig weekend heb ik een fotoshoot gedaan. De foto’s smeer ik over een wat langere periode uit.’

Mensen willen heel persoonlijke amateurporno zien, van mensen met wie zij een persoonlijke connectie kunnen voelen.

Wat is de inhoud van je stekje op OnlyFans?

Lewis: ‘Het gaat om foto’s en video’s. Bij de foto’s is het belangrijk dat die uitdagend en prikkelend zijn. En net als de video’s worden die gewoon bij mij thuis gemaakt, door mezelf. Eén à twee keer per week publiceer ik video’s van mezelf: masturberen, douchen, strippen. Gemiddeld zo’n 5 minuten. Ondertussen heb ik zo’n 130 foto’s en 88 video’s op OnlyFans staan.’

Geef je de kijkers inspraak in wat ze te zien krijgen?

Lewis: ‘Zeker. Ik krijg van abonnees regelmatig de vraag dat ze me zus of zo willen zien klaarkomen. Als dat niet te extreem is, ga ik daar vaak op in. Sommige abonnees vragen gepersonaliseerde video’s, die alleen voor hen bestemd zijn. In die privévideo’s moet ik hun naam zeggen, zodat ze zeker weten dat die opname exclusief voor hen is gemaakt. Zo’n filmpje kost 15 euro, boven op de prijs van het maandelijkse abonneegeld van OnlyFans.’

Wat heb je nodig om op OnlyFans aan de slag te gaan?

Lewis: ‘Een account. OnlyFans vraagt wat basisgegevens. Een kopie van je identiteitskaart. Een en ander wordt gecheckt. En twee dagen later kan je online zijn. Ik gebruik mijn smartphone om de foto’s en de video’s te maken. En een eenvoudig statief. Allemaal vrij goedkoop en amateuristisch. Zo belangrijk is dat ook niet. Voor de kijkers is wat je post belangrijker dan de kwaliteit ervan. Ze willen heel persoonlijke amateurporno zien, van mensen met wie zij een persoonlijke connectie kunnen voelen.’

Het zotste voorstel ooit gekregen van abonnees? In mijn blootje een ballon opblazen tot hij springt.

Ik vermoed dat je regelmatig gekke voorstellen krijgt.

Lewis: ‘Inderdaad. Plasvideo’s, mijn voeten tonen, klaarkomen op mijn voeten… Dat zijn nog vrij normale verzoeken. Al meer dan eens heb ik de vraag gekregen in mijn blootje een ballon op te blazen tot die springt. Heel bizar. Maar veel verder dan plassen ga ik zeker niet.’

Op je foto’s en video’s is je gezicht te zien. Is dat niet lastig?

Lewis: ‘Vanaf de eerste dag heb ik mijn gezicht getoond. Anders verkoopt het toch niet. Mensen willen niet betalen voor een lijf zonder gezicht. Bovendien heb ik ook geen probleem met herkenning. Als je daar niet mee kunt leven, als je elke ochtend wakker wordt met de schrik van wie heeft me vannacht herkend, dan moet je er niet aan beginnen.’

Je bent dus al herkend?

Lewis: ‘Ja. Drie maanden na mijn begin op OnlyFans circuleerden foto’s van mij in een WhatsApp-groep van mijn werk. Gelukkig waren het geen foto’s waarop ik volledig naakt te zien was. Ik heb geen reacties gekregen.’

In je Grindr-profiel staat dat je op zoek bent naar een medeacteur om foto’s en filmpjes met twee op OnlyFans te kunnen posten. 

Lewis: ‘Klopt. De reden van die zoektocht ligt voor de hand. Er zijn geen 101 manieren om op video te masturberen. Zeker niet als je alleen bent. Je kunt niet voortdurend soortgelijke foto’s of video’s posten. Dan haken de klanten af. OnlyFans-accounts met neuken en pijpen verkopen beter dan de softe (solo)accounts. Bovendien vragen mijn abonnees wanneer ik eindelijk ga neuken/geneukt worden… Geen probleem voor mij. Maar mijn zoektocht op Grindr heeft nog niet veel opgeleverd. Ik heb wel antwoorden gekregen van mensen die met mij seks willen, maar zonder camera. Daar ga ik niet op in, want is het mij voor het geld te doen. Ik ben dus nog altijd op zoek.’

Welk type man zoek je?

Lewis: ‘Een type dat goed in de markt ligt, om dingen te doen die goed in de markt liggen. Een daddy bijvoorbeeld. Want jong-oud verkoopt. En die man moet niet echt mijn persoonlijke smaak zijn. Dit is voor OnlyFans. Persoonlijk val ik niet echt op daddy’s. Maar als er wat chemie is, als er wat connectie is, lukt het wel.’

Max Lewis.

Heb je al aanbiedingen van professionele pornoproductiehuizen gekregen?

Lewis: ‘Ja, van een tweetal uit Nederland. Maar dat ligt ver buiten mijn comfortzone. Het zou me alleen maar stress geven, terwijl ik solo gewoon ben. Zonder prestatiedruk, zonder rekening met iemand te moeten houden. Mijn antwoord was telkens nee.’

Hoeveel abonnees heeft je OnlyFans-account?

Lewis: ‘Ik heb 60 mensen die maandelijks 9,99 dollar betalen om mij bezig te zien. Op het hoogtepunt waren er dat 120. Maar als je te braaf blijft, haken mensen snel af. Daarom zoek ik een partner om samen video’s te maken. Ik wil weer naar 100 abonnees. Idealiter vind ik iemand die ook foto’s en video’s op OnlyFans post. Dan hebben we meteen een veel groter bereik, en dus meer inkomsten.’

Hoeveel kost een abonnement op OnlyFans?

Lewis: ’Mensen kunnen een proefabonnement van een maand nemen voor 5 dollar om te zien welk vlees ze met mij in de kuip hebben. Van die 5 dollar gaat 20 procent naar OnlyFans. Ik krijg dus 4 dollar voor een nieuwe abonnee. Voor blijvende abonnees, die 9,99 dollar per maand betalen, krijg ik 8 dollar. Geen echt grote bedragen, maar wel een mooie bijverdienste voor weinig werk.’

Wie zijn je OnlyFans-klanten?

Lewis: ‘Slechts vijf Belgen, al de rest komt uit alle hoeken van de wereld.’

Stopt het daar dan?

Lewis: ‘Nee. Er zijn mensen die me fysiek willen ontmoeten. Die me willen betalen voor seks. Escort dus. Ik ga daar geregeld op in. Het zijn mensen die me gezien hebben op OnlyFans. Of op andere kanalen, zoals Twitter. Met die honderden euro’s per maand kan ik me wat extra’s veroorloven, want ik ben single en moet van één loon leven. Gelukkig heb ik een behoorlijke job die redelijk betaalt. Mensen stellen niet onmiddellijk vragen als ik goed leef. Mijn goede job camoufleert mijn andere inkomsten wat.’

OnlyFans-accounts met neuken en pijpen verkopen beter dan de softe (solo)accounts.

Je kan in het weekend toch ook horecawerk doen. Of bij een bakker gaan werken. 

Lewis: ‘Daar heb ik geen tijd voor. En het vergt ook te veel werk. Me aftrekken en douchen doe ik toch, dan kan ik er evengoed foto’s of video’s van maken en er makkelijk geld mee verdienen.’

Wat is je houdbaarheidsdatum?

Lewis: ‘Als ik 30 ben, over twee jaar dus, hoop ik voldoende geld te hebben om financieel stevig genoeg in mijn schoenen te staan. Dan wil ik ermee ophouden. Vandaag ben ik nog een twintiger, groot (1,93 meter), slank en onbehaard. Maar als je ouder wordt, verlies je dat twinkish. Dan moeten je kijkers mee-evolueren, of moet je iets totaal anders brengen. Een ander soort foto’s en video’s. Maar hoe dan ook, je publiek wordt kleiner als je ouder wordt.’

Een snelle blik op OnlyFans leert dat sommige homo’s tot wel 50.000 volgers hebben. Maak zelf maar de rekening. 50.000 keer 8 dollar per maand. Of meer, want de topprofielen kunnen meer aanrekenen. Na een jaar ruimschoots dollarmiljonair.

Na twee jaar nog eens groot feest in de Bab

Vijf jaar Bab op de nieuwe locatie. De heropstart na ruim twee jaar corona. Of simpelweg een uitgestelde nieuwjaarsreceptie. Noem het zoals je wilt. Het was goed op 1 vrijdag 1 april. Ongeveer 35 man, en dat is lang geleden.

Een mix van jarenlange leden van HLWM, GVM’ers (volleyballers), een Pink Devil en een pak nieuwe mensen. Zo zag het landschap er vrijdagavond in de Babbelkroeg uit.

De cava, de Maneblussers, de witte wijn en de cola zero gingen vlotjes over de toonbank. De broodstokjes met pesto, de tomaatjes, de worteltjes, de bloemkool en de worst ook. Het was gewoon een gezellige drukte. Een blij weerzien. Eentje zonder mondmasker, CST, sluitingsuur…

Staan nog deze lente op de agenda: de Lesbian Visibility Day/Week, fietstocht in en rond Mechelen en kajakken. In september volgt het Ardennenweek in Vielsalm (provincie Luik). En dan moet het najaar nog komen.

 

Annulatie: HLWM viert Lesbian Visibility Week

ANNULATIE

Eind april viert de wereld Lesbian Visibility Day/Week. Ook HLWM wil haar L extra in de verf zetten. We organiseren een fotoshoot.

Het is allemaal begonnen in het LA van de jaren 90, toen een aantal vrouwen vonden dat op de Pride Parades de ‘G’ veel meer opviel dan de ‘L’. Ze wilden dat anders, het begin van de Lesbian Visibility Week. De week focust op de lesbische identiteit in al haar facetten.

Ook HLWM (Homo- en Lesbiennewerking Mechelen, www.hlwm.be) vindt dat de L meer aandacht verdient dan nu het geval is. De visibility/zichtbaarheid gaan we letterlijk interpreteren. We organiseren een fotoshoot van lesbische vrouwen. Het is de bedoeling om de gemaakte foto’s nadien eenmalig op de muren van onze Babbelkroeg te hangen.

Datum: zaterdag 23 april vanaf 15 uur.

Plaats: Babbelkroeg, Steenweg 32, achter het standbeeld van Margareta van Oostenrijk (hartje Mechelen dus). Derde verdieping. De fotoshoot zelf vindt buiten plaats, op en rond de regenboogbank voor ons café.

Voor wie: vrouwen/transgenders only (al zal de bestaffing die dag wel door mannen gebeuren, we hebben geen vrouwelijke vrijwilligers!).

Wat: fotoshoot plus gratis koffie en een stuk taart voor wie komt opdagen.

Nadien: we printen de foto’s uit en hangen ze een van de komende vrijdagavonden in onze Babbelkroeg op. Een reden om nadien nog eens terug te komen.

Registratie: verplicht, zodat we een idee hebben van hoeveel mensen we mogen verwachten (bovendien is de capaciteit van ons café beperkt). Stuur ons een mail (info@hlwm.be) en laat weten met hoeveel je komt. Doe dat ten laatste op 20 april.

———

Vrijdag 1 april vanaf 21 uur in de Babbelkroeg. Kom vijf jaar in de nieuwe Bab, de heropstart na twee jaar corona en Nieuwjaar (hmmm) vieren met een hapje en een tapje in de Babbelkroeg. We hebben elkaar veel te lang niet meer gezien. Met naamkaartjes werken zal net niet nodig zijn… (hopelijk).

 

Als je levenspad dat van monsters kruist

‘Oh my God, laat Brahim toch sterven, zodat deze gruwelijke scène eindelijk voorbij is.’ Die gedachte bonkte voortdurend door mijn hoofd tijdens de première van ‘Animals’, een film over de moord op de Luikse homo Ishane Jarfi in 2012. ‘En dan moet je weten dat we maar een fractie van de echte feiten hebben getoond’, zei regisseur Nabil Ben Yadir achteraf in de zaal.

Geen stormloop voor ‘Animals’ op zondag 6 maart in Lumière in Mechelen. Het is dan ook geen ‘makkelijke’ film, to say the least. ‘Jullie weten dat de film erg grafische beelden bevat’, vroeg de dame aan de kassa toen we ons ticketje kochten. ‘Ja’, zei ik.

Nu, ik heb behoorlijk wat horrorfilms gezien, maar dat is en blijft fictie. ‘Animals’ is geen fictie en toont de lijdensweg van Ishane Jarfi, wiens naam in de film op verzoek van zijn ouders in Brahim werd veranderd. Jarfi werd op 22 april 2012 in de buurt van Hoei om het leven gebracht na een avondje stappen in een Luikse homobar. Hij werd beestachtig vermoord door de vier mannen in wier auto hij na zijn bezoek aan de bar was gestapt.

‘De acteurs zijn geen professionals. Het zijn amateurs. Ze hebben op voorhand het script niet volledig gelezen. En de moordscène is door hen met hun gsm’s gefilmd, zonder veel instructies.’ Dat geeft het ‘hoogtepunt’ van de film een bijzonder realistisch karakter. Het zouden de echte beelden kunnen zijn die de daders op de avond van 22 april 2012 met hun gsm hebben gemaakt.

Erg verontrustend is het idee dat je op het verkeerde moment in de verkeerde auto met de verkeerde mensen in kunt stappen. Dat gebeurde met Jarfi. En hoe ‘gewone’ jongens in monsters kunnen veranderen. Neem Loic, een onschuldig uitziende tiener met een veel te groot maatpak – wegens nog niet volwassen – die Jarfi als een beest heeft afgemaakt.

Tijdens de film maakte ik in mijn hoofd de vergelijking met de zaak-Sanda Dia. Elk van die jongens – of het nu gaat om de zaak-Dia of de zaak-Jarfi – hadden apart niet gedaan waar ze in groep toe in staat waren. Groepsdruk, heet dat.

En wat is met de daders gebeurd? Die kregen levenslang of 30 jaar, een zware straf omdat de moord uit homohaat gebeurde, wat de feiten verzwaarde. Ze kunnen dit jaar na tien jaar vervroegd vrijkomen. Verdienen ze dat? Misschien verdient iedereen een tweede kans, maar in dit geval heb ik toch mijn twijfels. ‘Geen van de daders toonde op het proces veel spijt’, zei regisseur Yadir na de film. Misschien moeten wij dat ook niet doen wat hun straf betreft.

De echte Ishane Jarfi.

‘Animals’ is een zware, rauwe film, ook omdat alle scènes vaak van heel dichtbij zijn gefilmd. Een must-see? Als je tegen grof geweld kunt misschien wel. Het toont in your face de gruwel die lgtq+-mensen kunnen tegenkomen als hun pad dat van monsters kruist. En je prijst je gelukkig dat jij hun pad niet hebt gekruist.

Hassan Jarfi, de vader van Ishane, wil de film over de moord op zijn zoon om begrijpelijke redenen niet zien. Hij gaf de regisseur wel toestemming om de film te maken. ‘Ik heb mijn zoon als een gehandicapte op de zolder verstopt als er bezoek kwam. Want iedereen wist dat hij homo was. Ishane was zich daarvan bewust. Dat was fout. Een fout die me heel mijn leven doet wenen. Ik mis de hand van Ishane. Hem in mijn armen te kunnen nemen. Hem te kunnen zeggen: ‘Mijn jongen, ik weet dat je homo bent, ik hou veel van jou en wat de anderen ervan denken kan me gestolen worden.’ Maar ik kan het hem niet meer zeggen.’ https://ne-np.facebook.com/notele.be/videos/animals-un-film-en-hommage-ihsane-jarfi-assassiné-à-cause-de-son-homosexualité/319026090139873/

 

‘Animals’ is te zien op maandag 14 maart en dinsdag 15 maart om 18 uur in Cinema Lumière in de Merodestraat in Mechelen. Tickets kosten 10 euro.

Hier de trailer van de film: https://youtu.be/N-BsTeFyHW4

Tekst: Carl P (7/3/2022)

Babbelkroeg heropent op vrijdag 28 januari

We hebben erg goed nieuws voor je. De Babbelkroeg heropent na de zoveelste onderbreking de deuren.

Wanneer: vanaf vrijdag 28 januari. En hopelijk alle vrijdagen nadien, tot in de eeuwigheid…

Uur: van 21 uur tot 24 uur. En binnenkort hopelijk tot 1 uur.

Covidinformatie: maximaal zes mensen per tafel en daarom op het gelijkvloers, covid safe ticket (CST) nog altijd verplicht.

Tappers van dienst: Björn VDB en Ruben L.

We hopen alle mensen te zien die ons laten weten hebben het jammer te vinden dat de Bab gesloten was en zeiden uit te kijken naar een heropening. En nog veel meer. Allen van harte welkom. De cava, Maneblussers, wijn en frisdranken staan koud.

 

Van 2021 naar 2022

Beste,

Op de drempel van een nieuw jaar en met de eindejaarsfeesten in het vooruitzicht wenst het bestuur van HLMW alle leden, vrienden/vriendinnen en sympathisanten een spetterende eindejaarsperiode toe. En voor 2022 veel liefde, een pak gezondheid, wat geluk, een sprankel avontuur en nog 1001 dingen meer. Vul zelf maar in.

En bovenal een normaler jaar dan in 2020 en 2021. Een waarin we weer kunnen kussen, knuffelen, op elkaars schoot kunnen zitten, samen wandelen en feesten, en op weekend gaan. Kortom een jaar zonder corona, of tenminste met de scherpste kantjes eraf.

Het was/is en blijft op persoonlijk vlak niet altijd even leuk. Maar ook het runnen van HLWM is een uitdaging. De Babbelkroeg is sinds maart 2020 bijna evenveel vrijdagen gesloten gebleven als dat ze open was. Activiteiten zijn om de haverklap verschoven en nog veel meer zijn gewoon gesneuveld. Het gesmaakte Ardennenweekend is twee keer in de prullenmand beland. En altijd maar (nieuwe) regeltjes…

Covid-19 zet jarenlange vriendschappen op scherp of heeft ze opgeblazen. Pijnlijk.

En nog pijnlijker. Covid-19 zet jarenlange vriendschappen op scherp of heeft ze opgeblazen. Niet fijn, vooral omdat we bepaalde dingen niet doen omdat we ze graag doen, maar omdat we ze moeten doen. Dat is geen kwestie van sympathieën of antipathieën in deze of gene richting, wel van doen wat de overheid ons verplicht te doen.

We hebben sinds het begin van de epidemie jullie twaalf mails gestuurd met kijk-, luister- en leestips. We hopen uit de grond van ons hart dat we ‘HLWM in coronatijden…’ niet moeten hervatten. Maar we hebben er wel fijne reacties op gekregen.

Het doet ook deugd te zien dat veel leden aan boord blijven en hun lidgeld 2022 al betaald hebben. Wie dat nog niet gedaan heeft: denk je er even aan? Tien euro per persoon, op het rekeningnummer BE40 0018 7411 4263 met de vermelding ‘lidgeld 2022’.

Rest jullie allen fijne kerstdagen en een gelukkig nieuw jaar te wensen.

We must accept finite disappointment, but never lose infinite hope.

Het bestuur van HLWM: Bjorn VV, Björn VDB, Carl P, Jimmy DB, Jonathan DM, Koen N en Ruben L

‘Mechelen was relatief mild voor sodomieten’

Tussen 1400 en 1700 werd in Mechelen slechts 20 procent van de mannen aangeklaagd voor sodomie (homoseksuele en andere ‘perverse’ handelingen) geëxecuteerd. Voor alle grote steden op het grondgebied van het huidige België was dat gemiddeld 60 procent, met een uitschieter tot 80 procent voor Leuven. Dat zei dr. Jonas Roelens (UGent) in de Babbelkroeg tijdens zijn lezing over ‘Duizend jaar homoseksualiteit in België.’ Twintig mensen hebben geboeid geluisterd.

Jonas Roelens: ‘Bij economische, politieke en sociale onrust ging de maatschappij op zoek naar zondebokken. Soms waren dat homo’s.’

Het huidige België was in de middeleeuwen een Europese voorloper in de vervolging van sodomieten (homoseksuele handelingen, maar ook bijvoorbeeld pederastie, bestialiteit…). Het eerste proces vond hier al in 1292 plaats. Bovendien was België de Europese regio waar homo’s, een begrip dat men in de middeleeuwen niet kende, het strengst werden vervolgd. Wie aangeklaagd werd, had 60 procent kans om ter dood te worden gebracht. Meestal via verbranding, de Bijbelse straf voor Sodom en Gomorra. Dit zijn erg hoge cijfers. De kans op executie bij een proces voor de beruchte Spaanse inquisitie was slechts 10 procent.

De middeleeuwse rechtbanken maakten ook een onderscheid tussen tops en bottoms. De eersten waren de actieve daders. Zij liepen veel meer kans op de doodstraf. De tweede groep, de bottoms, waren de passieve partij. Zij ontsnapten iets vaker aan de doodstraf, maar werden meestal gruwelijk gegeseld en tijdelijk of eeuwig verbannen.

Buitenlanders (migranten), sociaal marginale mensen en stedelingen maakten meer kans op een proces voor sodomie. De adel en de hogere klasse ontsnapten door hun goede connecties vaak aan het ergste.

Bij lesbiennes was er geen penis en penetratie. Dus kon van sodomie geen sprake zijn.

Bij economische, politieke en sociale onrust ging de maatschappij op zoek naar zondebokken. Dat waren, joden, ketters, heksen en homo’s. Die laatsten liepen vooral tussen 1450 en 1525 in het vizier. Daarna nam de intensiteit van de vervolging af. In de 17de eeuw vond de laatste executie van een sodomiet plaats, terwijl dan elders in Europa de executies in de lift zaten.

Waarom Mechelen aan het ergste ontsnapte. Terwijl Gent en Brugge in de late 15de eeuw een politiek en economisch turbulente periode beleefden, ging het Mechelen redelijk voor de wind. Bovendien telde de stad, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Gent en Bugge, veel minder buitenlanders/migranten.

En hoe verging het de lesbiennes. ‘Bij een aanklacht voor sodomie hadden ze slechts één kans op de tien om ter dood te worden gebracht’, zei Roelens. ‘Sodomie vereiste een penis en penetratie. Bij lesbiennes waren beide elementen afwezig en kon dus geen sprake zijn van sodomie.’ Om ze toch maar te kunnen veroordelen, gooiden de autoriteiten er vaak de beschuldiging van hekserij bovenop.

Roelens’ lezing is gebaseerd op het boek ‘Verzwegen verlangen. Een geschiedenis van homoseksualiteit in België’. Een aanrader voor tijdens de vrije dagen in de eindejaarsperiode.

Tekst en foto: Carl P (5/12/2021)