♥ “ I'm truly in Love with HWLM !” ♥

Het moest er eens van komen en nu kom ik er recht voor uit…

Niet omdat ik in de stuurgroep zit. Alhoewel, dat zijn allemaal schoon en proper jongens. Hoh, neen het gaat vele dieper dan dat. Ik heb het serieus te pakken want 't zijn echt de mensen die het 'm doen. Onze bescheiden doch taaie kring van goede vrienden, ex-en, lovers, beschaafden en bitches, allen schoon gecentreerd rond een vies toogje in een ietwat groezelig Babbelkroegje. Een trouw hardnekkig publiek dat reikhalzend snakt naar jong vers bloed. Ge moet het gezien hebben! Zoiets bestaat al lang niet meer, maar in Mechelen aan de Dijle bestaat het dus nog wel… Who needs Antwerp, Brussels, Tokyo or Amsterdam. Zelfs in mijn geval, na 14 jaren wacht ik gespannen op zo'n déjà-vu. En ik blijf … verwonderd.

't Is alleen maar om te zeggen dat ik me gelukkig prijs. Ook omwille van onze sportievelingskes, dé lievelingskes. Die maar zelden aan ons toogje komen. Ze halen medailles in verre landen, zelfs andere continenten. Ze trainen en scheppen er zelfs genoegen in. Zomaar zonder vergoeding gaan ze alle kanten uit en verbroederen met andere clubs, met andere nationaliteiten, met rijk en arm (naar verluid ook met hetero's) en geheel voor de sport en allen voor dat goede doel(punt).

Ach, en dit alles ondanks de ups en downs en de geruchten in de trant van “ 't Zal niemeer lang duren … enne … Nu gaat het echt wel bergaf… De weekends worden duur.” etc. Terwijl ik mijn lief steeds door die heldere roze bril zie. Ja HLWM, 'k weet wattak 'em.

Toegegeven, de georganiseerde activiteiten slaan niet altijd in als een bom. Soms gaapt de voorspelbaarheid wel om de hoek en soms is er naast de creativiteit ook wel eens een beperking van middelen die onze dromen terug in de juiste proporties dwingt. We zouden zoveel meer … Maar vaak vermaken we ons toch gewoon kostelijk.

Hans